31 marca mija 35 lat od premiery filmu Piłkarski poker. Film będzie bohaterem Dyskusyjnego Klubu Filmowego w Kinie "Kurtyna" w Sulejówku - 27 marca, oczywiście o 19:00.

<<< Informacja o filmie i bezpłatnych wejściówkach >>>

Mamy przyjemność przedstawić wyjątkowego gościa wydarzenia, reżysera tego obrazu:

JANUSZA ZAORSKIEGO

PATRON DKF-ów i FILMOWY DOM

Reżyser, scenarzysta, postrzegany jako przedstawiciel tzw. kina moralnego niepokoju, ale poruszający się swobodnie w różnych gatunkach filmowych i wymykający schematom. Jego obecność na naszym DKF-ie jest szczególna również z tego względu, że to właśnie Janusz Zaorski w latach 1987-1990 był przewodniczącym Polskiej Federacji Dyskusyjnych Klubów Filmowych. Dał się poznać nie tylko jako zdolny twórca filmowy, ale również organizator produkcji filmowych(dyrektor i kierownik artystyczny Zespołu Filmowego Dom), orędownik promowania młodych twórców, tzw. kina niezależnego oraz budowania świadomej publiczności, integrującej się wokół ciekawych produkcji.

NA PLANIE Z CHRISTOPHEREM LEE

Początek ścieżki filmowej jaką podążał Janusz Zaorski, był wyjątkowy. W czasie studiów odbywał praktyki zagraniczne. W NRD został asystentem reżysera Gottfrieda Kolditza przy filmie Das Tal der sieben Monde (1967), a w Londynie praktykował w wytwórni Associated British Pictures przy filmach The Vengeance of She (1968) reż. Cliff Owen i The Devils Rides Out (1968) reż. Terence Fisher, z Christopherem Lee w jednej z głównych ról.

MŁODY CZŁOWIEK KREUJE WIELKI EKRAN

Jeden z najmłodszych debiutantów powojennej historii polskiego kina! W wieku 23 lat zadebiutował filmem telewizyjnym Na dobranoc, a ledwie rok później, w 1971 zaliczył pełnometrażowy debiut obrazem Uciec jak najbliżej. Film ukazujący życie ówczesnej młodzieży został na ogół pozytywnie przyjęty, także z tego względu, że stworzył go przedstawiciel pokolenia, o którym historia opowiadała. Sam reżyser tuż przed realizacją filmu mówił:

Jest to dla mnie ostatnia szansa zrobienia filmu o młodzieży. Wiem, czym ona żyje, czym się pasjonuje. Moi starsi koledzy robią takie filmy tak jak filmy historyczne, czytają książki, wertują ankiety, dokumentują szkoły, zakłady pracy. Czy to nie śmieszne? (Magazyn Filmowy 38/1971)

ŻYCIE TU I TERAZ

Samodzielne debiuty filmowe Janusza Zaorskiego były niejako zapowiedzią drogi, której będzie wierny w kolejnych latach. Życie tu i teraz, czyli ukazanie realiów, a przede wszystkim człowieka wśród nich funkcjonującego, z psychologiczną głębią - stanowiło ważny drogowskaz twórczości. Świadectwo tej ścieżki stanowią kolejne produkcje: Chleba naszego powszedniego na podstawie prozy Jana Himilsbacha, Pokój z widokiem na morze, Zaległy urlop, Dziecinne pytania, serial Punkt widzenia, Piłkarski poker, Goryl, czyli ostatnie zadanie czy Szczęśliwego Nowego Jorku. Ostatni film, któremu towarzyszą zróżnicowane oceny, można powiedzieć, że podobnie jak debiutancki Uciec jak najbliżej, jest obrazem młodych ludzi, tym razem stykających się jako polscy imigranci z realiami Stanów Zjednoczonych.

MIĘDZYNARODOWE UZNANIE. HISTORIA PRETEKSTEM - CZŁOWIEK W CENTRUM

Jak wielu reżyserów doby PRL-u, lub czasu po transformacji, podejmował tematykę historyczną. Ale był to zawsze pretekst do ukazania losów człowieka. Nagradzane na prestiżowych polskich i zagranicznych festiwalach filmy: Partita na instrument drewniany(czas okupacji niemieckiej w Polsce), Baryton(Rzeczywistość 1933 roku), Matka Królów (Saga rodzinna, rozpoczynająca się przed II wojną światową, a sięgająca czasów przełomu październikowego w Polsce w 1956), Jezioro Bodeńskie (realia hitlerowskiego obozu dla internowanych podczas II wojny światowej) - to przykłady opowieści, w których reżyser w różnych realiach historycznych pokazał uniwersalność ludzkich zachowań, pragnień, losów.

KOMEDIA I DRAMAT - DWA OKNA UKAZUJĄCE JEDNĄ RZECZYWISTOŚĆ. MOC RÓŻNORODNOŚCI

Janusz Zaorski jako narrator filmowy swobodnie porusza się między dramatem i komedią(jego bratem jest Andrzej Zaorski - satyryk, aktor, artysta kabaretowy). Podobnie jak między światem Wielkiego Ekranu oraz kameralnymi produkcjami Teatru Telewizji czy Teatru Polskiego Radia. Na każdej z tych scen jest cenionym twórcą. Telewizyjne produkcje Kaprysy Łazarza(1972 rok) czy Cudownie ocalony(2004 r.) pokazują, że mimo upływu czasu reżyser potrafił z wielką wprawą łączyć humor, z poważną refleksją.

ZAPRASZAMY NA PIŁKARSKI POKER!

Film Piłkarski poker na którego projekcję serdecznie zapraszamy jest owocem kibicowskiej pasji reżysera. Natomiast jako filmowa opowieść łączy w sobie jednak to, co przeziera przez ekranizacje Janusza Zaorskiego: złożona rzeczywistość - w której sport, pasja, zderzają się z niezdrową ambicją, polityką i wręcz kryminałem - nakreślona jako tło dla losów człowieka, w przemieszanych barwach komedii i dramatu.

Zapraszamy serdecznie na seans i spotkanie z reżyserem!